Szukaj
ermitteln
01
badać, ustalać
Durch Nachforschungen oder Untersuchungen herausfinden
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
mocny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
ermittle
3. osoba liczby pojedynczej
ermittelt
imiesłów czynny
ermittelnd
czas przeszły prosty
ermittelte
imiesłów bierny
ermittelt
Przykłady
Die Polizei konnte den Mörder nicht ermitteln.
Policja nie mogła ustalić mordercy.
02
ustalać, określać
Die genaue Ursache eines Problems durch Untersuchung feststellen
Przykłady
Der Mechaniker ermittelte das Problem im Motor.
Mechanik ustalił problem w silniku.
