Szukaj
ergreifen
01
chwycić, uchwycić
Etwas plötzlich oder fest mit der Hand greifen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
er
czasownik podstawowy
greifen
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
ergreife
3. osoba liczby pojedynczej
ergreift
imiesłów czynny
ergreifend
czas przeszły prosty
ergriff
imiesłów bierny
ergriffen
Przykłady
Er ergriff ihre Hand und hielt sie fest.
Chwycić jej dłoń i mocno trzymać.
02
chwycić, owładnąć
jemanden oder etwas vollständig erfassen, beeinflussen oder beherrschen
Przykłady
Eine tiefe Angst ergriff ihn.
Głęboki strach go ogarnął.
