Szukaj
entkräften
01
obalać, osłabiać
Ein Argument, eine Theorie oder eine Position durch logische Gegenbeweise oder Fakten schwächen oder widerlegen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
ent
czasownik podstawowy
kräften
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
entkräfte
3. osoba liczby pojedynczej
entkräftet
imiesłów czynny
entkräftend
czas przeszły prosty
entkräftete
imiesłów bierny
entkräftet
Przykłady
Der Politiker versuchte, die Vorwürfe zu entkräften.
Polityk próbował obalić zarzuty.
