Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
entkräften
01
weerleggen, ondermijnen
Ein Argument, eine Theorie oder eine Position durch logische Gegenbeweise oder Fakten schwächen oder widerlegen
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
frasal
actiewerkwoord
regelmatig
onscheidbaar
partikel
ent
basiswerkwoord
kräften
hulpwerkwoord
haben
1e persoon enkelvoud
entkräfte
3e persoon enkelvoud
entkräftet
onvoltooid deelwoord
entkräftend
onvoltooid verleden tijd
entkräftete
voltooid deelwoord
entkräftet
Voorbeelden
Der Politiker versuchte, die Vorwürfe zu entkräften.
De politicus probeerde de beschuldigingen te weerleggen.
