Szukaj
entkleiden
01
rozbierać, rozebrać
Jemandem oder sich selbst die Kleidung ausziehen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
ent
czasownik podstawowy
kleiden
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
entkleide
3. osoba liczby pojedynczej
entkleidet
imiesłów czynny
entkleidend
czas przeszły prosty
entkleidete
imiesłów bierny
entkleidet
Przykłady
Die Krankenschwester entkleidete den Patienten für die Untersuchung.
Pielęgniarka rozebrała pacjenta do badania.
02
pozbawiać, obnażać
Jemandem etwas Wesentliches nehmen
Przykłady
Der Richter entkleidete ihn seines Amtes.
Sędzia pozbawił go stanowiska.
