Szukaj
brüllen
[past form: brüllte]
01
wrzeszczeć, ryczeć
Laut schreien
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
brülle
3. osoba liczby pojedynczej
brüllt
imiesłów czynny
brüllend
czas przeszły prosty
brüllte
imiesłów bierny
gebrüllt
Przykłady
Warum brüllst du mich immer an?
Dlaczego zawsze na mnie krzyczysz?
02
ryczeć
Tiefes, lautes Tiergeräusch
Przykłady
Der Löwe brüllte in seinem Käfig.
Lew ryknął w swojej klatce.
