Szukaj
blöken
[past form: blökte]
01
beczeć, beczeć
Der Laut, den Schafe oder Ziegen machen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
blöke
3. osoba liczby pojedynczej
blökt
imiesłów czynny
blökend
czas przeszły prosty
blökte
imiesłów bierny
geblökt
Przykłady
Wenn sie hungrig sind, blöken die Tiere oft.
Kiedy są głodne, zwierzęta często beczą.
