Szukaj
bestrafen
01
karać
Jemandem eine Strafe für eine begangene Tat geben
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
be
czasownik podstawowy
strafen
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
bestrafe
3. osoba liczby pojedynczej
bestraft
imiesłów czynny
bestrafend
czas przeszły prosty
bestrafte
imiesłów bierny
bestraft
Przykłady
Der Richter wird den Verbrecher bestrafen.
Sędzia ukarze przestępcę.
