Szukaj
belegen
[past form: belegte]
01
udowadniać, potwierdzać
Etwas durch Beweise, Dokumente oder Beispiele bestätigen oder nachweisen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
belege
3. osoba liczby pojedynczej
belegt
imiesłów czynny
belegend
czas przeszły prosty
belegte
imiesłów bierny
belegt
Przykłady
Die Fossilien belegen, dass hier früher Dinosaurier lebten.
Skamieniałości dowodzą, że dinozaury kiedyś tu żyły.
