Szukaj
auslösen
[past form: löste aus]
01
wywołać, uruchomić
Der Grund für eine Reaktion oder ein Ereignis sein
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
mocny
rozdzielny
partykuła
aus
czasownik podstawowy
lösen
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
löse aus
3. osoba liczby pojedynczej
löst aus
imiesłów czynny
auslösend
czas przeszły prosty
löste aus
imiesłów bierny
ausgelöst
Przykłady
Der Lärm kann Kopfschmerzen auslösen.
Hałas może wywoływać bóle głowy.
