جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
parkieren
[past form: parkiete]
01
پارک کردن, متوقف کردن (ماشین)
Ein Fahrzeug an einem bestimmten Ort abstellen
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
فعل کمکی
haben
اولشخص مفرد
parkiere
سومشخص مفرد
parkiert
وجه وصفی حال
parkierend
گذشته ساده
parkiete
اسم مفعول
parkiet
مثالها
Darf man hier überhaupt parkieren?
آیا اصلاً میتوان اینجا پارک کرد ؟
