weigern
01
يَرْفُض, يَأْبَى
Etwas bewusst nicht tun oder ablehnen, etwas zu machen
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
بسيط
فعل حركة
منتظم
فعل مساعد
haben
المتكلم المفرد
weigere
الغائب المفرد
weigert
اسم الفاعل
weigernd
الماضي البسيط
weigerte
اسم المفعول
geweigert
أمثلة
Er hat sich geweigert, das Geld anzunehmen.
لقد رفض قبول المال.
