vernichten
[past form: vernichtete]
01
يدمر, يفني
Etwas vollständig zerstören oder unbrauchbar machen
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
مشتق
فعل حركة
منتظم
فعل مساعد
haben
المتكلم المفرد
vernichte
الغائب المفرد
vernichtet
اسم الفاعل
vernichtend
الماضي البسيط
vernichtete
اسم المفعول
vernichtet
أمثلة
Die Armee vernichtete die feindlichen Stellungen.
دمر الجيش المواقع المعادية.
