staunen
[past form: staunte]
01
يتعجب، يندهش
Überrascht oder beeindruckt sein von etwas Unerwartetem oder Besonderem
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
بسيط
فعل حالة
منتظم
فعل مساعد
haben
المتكلم المفرد
staune
الغائب المفرد
staunt
اسم الفاعل
staunend
الماضي البسيط
staunte
اسم المفعول
gestaunt
أمثلة
Ich staune über deine Fortschritte!
أنا أتعجب من تقدمك !
