erschweren
[past form: erschwerte]
01
يُصَعِّب, يُعَقِّد
Etwas schwieriger oder komplizierter machen
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
مشتق
فعل حركة
منتظم
فعل مساعد
haben
المتكلم المفرد
erschwere
الغائب المفرد
erschwert
اسم الفاعل
erschwerend
الماضي البسيط
erschwerte
اسم المفعول
erschwert
أمثلة
Die Sprachbarriere erschwerte die Kommunikation.
عَاقَ حاجز اللغة التواصل.
