erkennen
01
يَتَعَرَّفُ, يُمَيِّزُ
Jemanden oder etwas wieder oder richtig identifizieren
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
عباري
فعل حركة
منتظم
غير قابل للفصل
أداة
er
الفعل الأساسي
kennen
فعل مساعد
haben
المتكلم المفرد
erkenne
الغائب المفرد
erkennt
اسم الفاعل
erkennend
الماضي البسيط
erkannte
اسم المفعول
erkannt
أمثلة
Der Arzt erkannte die Krankheit schnell.
تعرف الطبيب على المرض بسرعة.
