Ara
allaiter
01
emzirmek, meme vermek
donner le sein à un nourrisson pour le nourrir, généralement jusqu'à ce que l'enfant puisse être sevré
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
öbeksi
eylem fiili
ayrılamaz
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
allaite
1. çoğul kişi
allaitons
gelecek zamanda 1. kişi
allaiterai
şimdiki zaman ortacı
allaitant
geçmiş zaman ortacı
allaité
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
allaitions
Örnekler
Elle allaite son bébé depuis la naissance.
Emziriyor bebeğini doğumundan beri.
