Szukaj
éberluer
01
zdumieć, zaskoczyć
surprendre ou étonner vivement quelqu'un
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
éberlue
1. osoba liczby mnogiej
éberluons
1. osoba czasu przyszłego
éberluerai
imiesłów czynny
éberluant
imiesłów bierny
éberlué
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
éberluions
Przykłady
La nouvelle a éberlué toute la classe.
Wiadomość zdumiała całą klasę.
