Szukaj
démentir
01
zdementować, zaprzeczyć
affirmer que quelque chose n'est pas vrai
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
démens
1. osoba liczby mnogiej
démentons
1. osoba czasu przyszłego
démentirai
imiesłów czynny
démentant
imiesłów bierny
démenti
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
démentions
Przykłady
Le porte-parole a démenti les rumeurs.
Rzecznik zdementował plotki.
02
zaprzeczać, przeczyć
être en contradiction avec quelque chose
Przykłady
Ses actions démentent ses paroles.
Jego czyny zaprzeczają jego słowom.
