Szukaj
disputer
01
kłócić się, sprzeczać się
se battre ou se quereller avec quelqu'un, avoir un conflit
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
dispute
1. osoba liczby mnogiej
disputons
1. osoba czasu przyszłego
disputerai
imiesłów czynny
disputant
imiesłów bierny
disputé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
disputions
Przykłady
Il ne faut pas toujours disputer pour des détails.
Nie należy zawsze kłócić się o szczegóły.
02
kłócić się, sprzeczać się
avoir une dispute ou un conflit avec quelqu'un
Przykłady
Ne vous disputez pas devant les enfants.
Nie kłóćcie się przed dziećmi.
03
grać, rywalizować
participer à une compétition ou un match sportif
Przykłady
Le club dispute un championnat national.
Klub rywalizuje w mistrzostwach krajowych.
