Szukaj
disputer
01
kłócić się, sprzeczać się
se battre ou se quereller avec quelqu'un , avoir un conflit
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
dispute
1. osoba liczby mnogiej
disputons
1. osoba czasu przyszłego
disputerai
imiesłów czynny
disputant
imiesłów bierny
disputé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
disputions
Przykłady
Ils ont disputé toute la soirée.
Kłócili się przez cały wieczór.
02
kłócić się, sprzeczać się
avoir une dispute ou un conflit avec quelqu'un
Przykłady
Ils se disputent souvent à propos de petites choses.
Często sprzeczają się o drobiazgi.
03
grać, rywalizować
participer à une compétition ou un match sportif
Przykłady
L'équipe va disputer un match important demain.
Zespół rozegra ważny mecz jutro.
