Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
interdire
01
verbieden, ontzeggen
empêcher quelque chose par autorité ou loi
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
sterk
hulpwerkwoord
avoir
1e persoon enkelvoud
interdis
1e persoon meervoud
interdisons
1e persoon toekomende tijd
interdirai
onvoltooid deelwoord
interdisant
voltooid deelwoord
interdit
1e persoon meervoud imperfectum
interdisions
Voorbeelden
La loi interdit de fumer dans les restaurants.
De wet verbiedt roken in restaurants.
02
verbieden, ontzeggen
défendre à quelqu'un de faire quelque chose
Voorbeelden
Le juge l' a interdit de quitter le pays.
De rechter heeft hem verboden het land te verlaten.
