Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
bredouiller
01
stotteren, brabbelen
parler de manière hésitante et confuse, avec des interruptions (comme avec un début de bégaiement)
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
hulpwerkwoord
avoir
1e persoon enkelvoud
bredouille
1e persoon meervoud
bredouillons
1e persoon toekomende tijd
bredouillerai
onvoltooid deelwoord
bredouillant
voltooid deelwoord
bredouillé
1e persoon meervoud imperfectum
bredouillions
Voorbeelden
Il a bredouillé sa présentation car il était très stressé.
Hij stamelde tijdens zijn presentatie omdat hij erg gestrest was.
02
mompelen, brabbelen
parler de façon confuse, indistincte, souvent à voix basse
Voorbeelden
Il a bredouillé une excuse avant de partir.
Hij mompelde een excuus voordat hij vertrok.
