endetté
01
مَدِين, مُثْقَل بالدَّيْن
qui a des dettes, qui doit de l'argent à quelqu'un ou à des institutions
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
صفة من اسم المفعول
وصفي
صيغة التفضيل
le plus endetté
صيغة المقارنة
plus endetté
قابل للتدرج
مذكر مفرد
endetté
مذكر جمع
endettés
مؤنث مفرد
endettée
جمع المؤنث
endettées
أمثلة
Il est fortement endetté après avoir emprunté pour sa maison.
إنه مدين بشدة بعد اقتراض المال لمنزله.
