Szukaj
inducir
01
wywoływać, powodować
provocar o dar lugar a algo
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
1. osoba liczby pojedynczej
induzco
3. osoba liczby pojedynczej
induce
imiesłów czynny
induciendo
czas przeszły prosty
indujo
imiesłów bierny
inducido
Przykłady
El estrés puede inducir insomnio.
Stres może wywoływać bezsenność.
02
wywołać poród, indukować poród
provocar el inicio del parto de manera médica
Przykłady
El médico decidió inducir el parto.
Lekarz zdecydował się wywołać poród.
