impartir
01
يقدم, يعطي
dar o transmitir conocimientos, enseñanzas o instrucciones
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
بسيط
فعل حركة
منتظم
المتكلم المفرد
imparto
الغائب المفرد
imparte
اسم الفاعل
impartiendo
الماضي البسيط
impartió
اسم المفعول
impartido
أمثلة
El profesor imparte la clase con claridad.
يُعطي الأستاذ الدرس بوضوح.



























