Szukaj
Filibuster
01
filibuster, parlamentarna obstrukcja
a legislative tactic used to delay or block the passage of a bill by giving prolonged speeches or using other time-consuming methods
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
filibusters
Przykłady
The senator launched a filibuster to stop the vote on the bill.
Senator rozpoczął filibuster, aby zatrzymać głosowanie nad ustawą.
1.1
filibuster, obstrukcjonista
a legislator who engages in prolonged speaking to delay or obstruct legislative action
Przykłady
The filibuster spoke for hours without yielding the floor.
Filibuster mówił godzinami, nie oddając głosu.
to filibuster
01
filibustrować, przedłużać obrady
(in a legislature) to prevent imposing the required procedures by making long speeches
Intransitive: to filibuster
Transitive: to filibuster a bill or legislation
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
filibuster
3. osoba liczby pojedynczej
filibusters
imiesłów czynny
filibustering
czas przeszły prosty
filibustered
imiesłów bierny
filibustered
Przykłady
The minority party vowed to filibuster the tax reform bill.
Partia mniejszościowa przysięgła filibuster ustawę o reformie podatkowej.
