Szukaj
to fight back
[phrase form: fight]
01
odpierać, bronić się
to resist or defend oneself against an attack or challenge, often by taking action to counter the aggression or difficulty
Intransitive: to fight back | to fight back against sb/sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
back
czasownik podstawowy
fight
czas teraźniejszy
fight back
3. osoba liczby pojedynczej
fights back
imiesłów czynny
fighting back
czas przeszły prosty
fought back
imiesłów bierny
fought back
Przykłady
The community united to fight back against the effects of a natural disaster.
Społeczność zjednoczyła się, aby odpierać skutki klęski żywiołowej.
02
powstrzymywać, tłumić
to make a conscious effort to suppress or control one's emotions, especially in challenging or emotional situations
Transitive: to fight back one's emotions
Przykłady
It 's essential to fight back any signs of nervousness when speaking in public.
Kluczowe jest powstrzymywanie wszelkich oznak nerwowości podczas wystąpień publicznych.
