Szukaj
to fight back
01
odpierać, bronić się
to resist or defend oneself against an attack or challenge, often by taking action to counter the aggression or difficulty
Intransitive: to fight back | to fight back against sb/sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
back
czasownik podstawowy
fight
czas teraźniejszy
fight back
3. osoba liczby pojedynczej
fights back
imiesłów czynny
fighting back
czas przeszły prosty
fought back
imiesłów bierny
fought back
Przykłady
Despite the challenges, she decided to fight back and overcome the obstacles in her path.
Pomimo wyzwań, zdecydowała się odpierać i pokonać przeszkody na swojej drodze.
02
powstrzymywać, tłumić
to make a conscious effort to suppress or control one's emotions, especially in challenging or emotional situations
Transitive: to fight back one's emotions
Przykłady
Despite the heartbreaking news, she tried to fight back tears in front of others.
Pomimo druzgocących wiadomości, starała się powstrzymać łzy przed innymi.
