Szukaj
to end up
[phrase form: end]
01
skończyć, znaleźć się
to eventually reach or find oneself in a particular place, situation, or condition, often unexpectedly or as a result of circumstances
Transitive: to end up doing sth
Intransitive: to end up somewhere | to end up in a state
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
up
czasownik podstawowy
end
czas teraźniejszy
end up
3. osoba liczby pojedynczej
ends up
imiesłów czynny
ending up
czas przeszły prosty
ended up
imiesłów bierny
ended up
Przykłady
Sometimes life takes unexpected turns, and you might end up in a career you had n't initially considered.
Czasami życie przybiera nieoczekiwane zwroty akcji i możesz skończyć w karierze, której początkowo nie brałeś pod uwagę.
