Szukaj
to emancipate
01
emancypować, uwalniać
to free a person from slavery or forced labor
Transitive: to emancipate sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
emancipate
3. osoba liczby pojedynczej
emancipates
imiesłów czynny
emancipating
czas przeszły prosty
emancipated
imiesłów bierny
emancipated
Przykłady
The abolitionists worked tirelessly to emancipate those held in bondage.
Abolicjoniści niestrudzenie pracowali nad wyzwoleniem tych, którzy byli trzymani w niewoli.
02
emancypować, uwalniać
to no longer be restricted to legal, political, or social regulations
Transitive: to emancipate sb from a social or legal restriction
Przykłady
The new law aimed to emancipate workers from unfair labor practices.
Nowe prawo miało na celu wyzwolenie pracowników z nieuczciwych praktyk pracy.
03
emancypować, uwalniać
to set someone free from the the control of influences, traditions, beliefs, etc.
Przykłady
The new generation is emancipating itself from outdated traditions.
Nowe pokolenie wyzwala się z przestarzałych tradycji.
04
emancypować, uwalniać
to free a minor from the control or authority of their parents
Przykłady
The court emancipated the teenager so she could make her own decisions.
Sąd wyemancypował nastolatkę, aby mogła podejmować własne decyzje.
Drzewo Leksykalne
emancipated
emancipation
emancipative
emancipate
emancip
