Szukaj
to disqualify
01
dyskwalifikować, wykluczać
to officially take away someone's right to do something for violating a rule
Transitive: to disqualify sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disqualify
3. osoba liczby pojedynczej
disqualifies
imiesłów czynny
disqualifying
czas przeszły prosty
disqualified
imiesłów bierny
disqualified
Przykłady
The swimmer was disqualified from the race for a false start.
Pływak został zdyskwalifikowany z wyścigu za falstart.
02
dyskwalifikować, czynić nieodpowiednim
to make someone or something not fit or suitable for a particular position or activity
Transitive: to disqualify sb/sth
Przykłady
The horse 's broken leg effectively disqualified it from future racing events that season.
Złamana noga konia skutecznie zdyskwalifikowała go z przyszłych wyścigów w tym sezonie.
Drzewo Leksykalne
disqualifying
disqualify
qualify
qual
