Szukaj
to disintegrate
01
rozpadać się, rozkładać się
to break or lose structure and unity over time
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disintegrate
3. osoba liczby pojedynczej
disintegrates
imiesłów czynny
disintegrating
czas przeszły prosty
disintegrated
imiesłów bierny
disintegrated
Przykłady
Over time, the old paper began to disintegrate, turning into fragile fragments.
Z biegiem czasu stary papier zaczął się rozpadać, zamieniając się w kruche fragmenty.
02
rozpadać się, rozkładać się
to break down or fragment into constituent components due to various forces or interactions
Intransitive
Przykłady
The asteroid disintegrated upon entering Earth's atmosphere, creating a meteor shower.
Asteroida rozpadła się po wejściu w atmosferę Ziemi, tworząc deszcz meteorów.
03
rozpadać się, dezintegrować
to cause an object or substance to undergo a process of fragmentation or breakdown
Transitive: to disintegrate an object or substance
Przykłady
The powerful explosives were designed to disintegrate the solid rock, blasting it into smaller fragments.
Potężne materiały wybuchowe zostały zaprojektowane, aby rozkładać twardą skałę, rozrywając ją na mniejsze fragmenty.
Drzewo Leksykalne
disintegrate
integrate
integr
