Szukaj
to alienate
01
alienować, oddalać
to make one feel isolated or hostile toward a person or group
Transitive: to alienate sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
alienate
3. osoba liczby pojedynczej
alienates
imiesłów czynny
alienating
czas przeszły prosty
alienated
imiesłów bierny
alienated
Przykłady
The constant criticism from his partner began to alienate him emotionally.
Ciągła krytyka ze strony partnera zaczęła alienować go emocjonalnie.
02
alienować, oddalać
to make someone feel uncomfortable or distant from a situation
Transitive: to alienate sb
Przykłady
His behavior at the meeting only served to alienate potential partners.
Jego zachowanie na spotkaniu tylko zraziło potencjalnych partnerów.
03
zbyć, przenieść
to transfer the legal rights or ownership of something to another person or entity
Transitive: to alienate a right or ownership
Przykłady
By selling the property, the family alienated their claim to it.
Sprzedając nieruchomość, rodzina zbyła swoje prawa do niej.
Drzewo Leksykalne
alienated
alienating
alienation
alienate
alien
