Szukaj
to coincide
01
zbiegać się, pokrywać się
to occur at the same time as something else
Intransitive: to coincide with an event
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik stanu
regularny
czas teraźniejszy
coincide
3. osoba liczby pojedynczej
coincides
imiesłów czynny
coinciding
czas przeszły prosty
coincided
imiesłów bierny
coincided
Przykłady
Her birthday coincides with the start of the school year.
Jej urodziny zbiegają się z początkiem roku szkolnego.
02
pokrywać się, zbiegać się
to be of the same or similar nature
Intransitive: to coincide | to coincide with sth
Przykłady
Their interests in art and music coincide in many ways.
Ich zainteresowania sztuką i muzyką pokrywają się pod wieloma względami.
Drzewo Leksykalne
coincidence
coinciding
coincide
