to chronicle
chro
ˈkrɒ
kro
ni
ni
cle
kəl
kēl
ironicalconical

Definicja i znaczenie słowa „chronicle” po angielsku

to chronicle
01

kronikować, rejestrować

to record a series of historical events in a detailed way by a chronological order 
Transitive: to chronicle historical events
to chronicle definition and meaning
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
chronicle
3. osoba liczby pojedynczej
chronicles
imiesłów czynny
chronicling
czas przeszły prosty
chronicled
imiesłów bierny
chronicled
Przykłady
The historian chronicles the rise and fall of ancient civilizations in her latest book. 

Historyk kronikuje wzloty i upadki starożytnych cywilizacji w swojej najnowszej książce.

Chronicle
01

kronika, roczniki

a historical account of events presented in chronological order 
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
chronicles
Przykłady
The historian wrote a detailed chronicle of the medieval period. 

Historyk napisał szczegółową kronikę okresu średniowiecza.

1.1

kronika, opowieść chronologiczna

a fictional narrative that presents events in a time-ordered sequence 
Przykłady
The book is a chronicle of an imaginary kingdom's history. 

Książka jest kroniką historii wyimaginowanego królestwa.

LanGeek
Pobierz Aplikację
langeek application

Download Mobile App

App Store