Szukaj
to catch up with
01
dogonić, przyłapać
(of someone in authority) to find out that someone did something wrong and decide to do something about it
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
up with
czasownik podstawowy
catch
czas teraźniejszy
catch up with
3. osoba liczby pojedynczej
catches up with
imiesłów czynny
catching up with
czas przeszły prosty
caught up with
imiesłów bierny
caught up with
Przykłady
Eventually, the legal system caught up with the fraudulent activities of the businessman.
W końcu system prawny dogonił oszukańcze działania biznesmena.
02
dogonić, dopędzić
to eventually begin to cause someone problems that one has managed to avoid so far
Przykłady
The consequences of his procrastination finally caught him up.
Konsekwencje jego prokrastynacji w końcu go dopadły.
