unaccusative verb
u
ˌʌ
a
na
ccu
ˈkju:
kyoo
sa
tive
tɪv
tiv
verb
vɜ:b
vēb

Definicja i znaczenie słowa „unaccusative verb” po angielsku

Unaccusative verb
01

czasownik nieprzechodni, czasownik nieakuzatywny

a verb that describes an action or event where the subject undergoes a change or experiences a state without actively performing the action, typically indicating an involuntary or spontaneous process 
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie złożone
policzalny
forma liczby mnogiej
unaccusative verbs
LanGeek
Pobierz Aplikację
langeek application

Download Mobile App

App Store