Szukaj
to derive from
[phrase form: derive]
01
pochodzić z, wywodzić się z
to be originated from something
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik stanu
regularny
nierozdzielny
partykuła
from
czasownik podstawowy
derive
czas teraźniejszy
derive from
3. osoba liczby pojedynczej
derives from
imiesłów czynny
deriving from
czas przeszły prosty
derived from
imiesłów bierny
derived from
Przykłady
Her joy seemed to derive from the success of her children.
Jej radość wydawała się wynikać z sukcesu jej dzieci.
