Szukaj
to blow down
01
zwalić, powalić
(of wind) to cause something such as trees or structures to fall
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik ruchu
regularny
rozdzielny
partykuła
down
czasownik podstawowy
blow
czas teraźniejszy
blow down
3. osoba liczby pojedynczej
blows down
imiesłów czynny
blowing down
czas przeszły prosty
blew down
imiesłów bierny
blown down
Przykłady
The strong gust of wind blew the old tree down during the storm.
Silny podmuch wiatru zwalił stare drzewo podczas burzy.
