Szukaj
to snarl
01
warczeć, warczeć
to emit a deep, guttural growl accompanied by the display of teeth, as a sign of anger, like a dog or a wolf
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
snarl
3. osoba liczby pojedynczej
snarls
imiesłów czynny
snarling
czas przeszły prosty
snarled
imiesłów bierny
snarled
02
warczeć, warczeć
(of an animal such as a dog) to make a growling sound while showing teeth
03
plątać, komplikować
make more complicated or confused through entanglements
04
plątać, splątać
twist together or entwine into a confusing mass
05
warczeć, burczeć
to speak in a low, rough, and angry voice
Przykłady
The guard snarled a warning at the intruders.
Strażnik warknął ostrzeżenie do intruzów.
Snarl
01
warczenie, ryk
(of an animal such as a dog) a growling sound with display of teeth
informacje gramatyczne
status żywotności
zwierzę
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
snarls
02
warczenie, złośliwy wyraz twarzy
an angry vicious expression
03
plątanina, zamęt
something jumbled or confused
Drzewo Leksykalne
ensnarl
snarled
unsnarl
snarl
