Szukaj
to scarper
01
zwiać, uciekać
to leave or run away hastily, often with the intention of avoiding trouble, responsibility, or capture
Intransitive: to scarper | to scarper from a place
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czas teraźniejszy
scarper
3. osoba liczby pojedynczej
scarpers
imiesłów czynny
scarpering
czas przeszły prosty
scarpered
imiesłów bierny
scarpered
Przykłady
The mischievous schoolboys scarpered when they spotted the teacher approaching.
Rozbrykani uczniowie zwiali, gdy zobaczyli zbliżającego się nauczyciela.
