Szukaj
to ostracize
01
ostracyzmować, wykluczać
to exclude someone from a community or group as a form of punishment or social rejection
Transitive: to ostracize sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
ostracize
3. osoba liczby pojedynczej
ostracizes
imiesłów czynny
ostracizing
czas przeszły prosty
ostracized
imiesłów bierny
ostracized
Przykłady
After the scandal, he was ostracized by his colleagues and no longer invited to company events.
Po skandalu został wykluczony przez swoich kolegów i nie był już zapraszany na imprezy firmowe.
