Szukaj
to necessitate
01
wymagać, konieczność
require as useful, just, or proper
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
necessitate
3. osoba liczby pojedynczej
necessitates
imiesłów czynny
necessitating
czas przeszły prosty
necessitated
imiesłów bierny
necessitated
02
wymagać, czynić koniecznym
to make something required due to specific circumstances
Przykłady
The policy change necessitated retraining employees to comply with new regulations.
Zmiana polityki wymagała przeszkolenia pracowników w celu dostosowania się do nowych przepisów.
