Szukaj
to make off
[phrase form: make]
01
uciekać, zwiać
to leave quickly, often in order to escape or avoid someone or something
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik ruchu
regularny
nierozdzielny
partykuła
off
czasownik podstawowy
make
czas teraźniejszy
make off
3. osoba liczby pojedynczej
makes off
imiesłów czynny
making off
czas przeszły prosty
made off
imiesłów bierny
made off
Przykłady
She grabbed her things and made off before the argument escalated.
Złapała swoje rzeczy i uciekła, zanim kłótnia się zaostrzyła.
