Szukaj
to ascertain
01
ustalić, określić
to determine something with certainty by careful examination or investigation
Transitive: to ascertain sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
ascertain
3. osoba liczby pojedynczej
ascertains
imiesłów czynny
ascertaining
czas przeszły prosty
ascertained
imiesłów bierny
ascertained
Przykłady
The detective ascertained the identity of the culprit through fingerprint analysis.
Detektyw ustalił tożsamość sprawcy poprzez analizę odcisków palców.
02
upewniać, potwierdzać
to make someone sure or confident about something
Transitive: to ascertain sb of sth
Przykłady
The teacher ascertained the students of their success in the final exam.
Nauczyciel zapewnił uczniów o ich sukcesie na egzaminie końcowym.
Drzewo Leksykalne
ascertainable
ascertained
ascertain
