Szukaj
to ascertain
01
ustalić, określić
to determine something with certainty by careful examination or investigation
Transitive: to ascertain sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
ascertain
3. osoba liczby pojedynczej
ascertains
imiesłów czynny
ascertaining
czas przeszły prosty
ascertained
imiesłów bierny
ascertained
Przykłady
I ascertain the facts before making a decision.
Ustalam fakty przed podjęciem decyzji.
02
upewniać, potwierdzać
to make someone sure or confident about something
Transitive: to ascertain sb of sth
Przykłady
His speech ascertained the audience of the importance of the project.
Jego przemowa upewniła publiczność o znaczeniu projektu.
Drzewo Leksykalne
ascertainable
ascertained
ascertain
