Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
01
dubbel, duaal
having or consisting of two aspects, parts, functions, etc.
Voorbeelden
The dual nature of the policy addressed both economic growth and environmental sustainability.
De dubbele aard van het beleid richtte zich zowel op economische groei als op ecologische duurzaamheid.
02
dual
(grammar) describing words in some languages that specifically indicate the presence of exactly two people or things
Voorbeelden
The dual case in certain languages helps clarify when exactly two items are being discussed.
Het duale geval in bepaalde talen helpt verduidelijken wanneer precies twee items worden besproken.
03
dubbel, met dubbele besturing
(of a flight) involving two people, typically an instructor and a student, in a training aircraft where both have access to controls
Voorbeelden
During the dual flight, the instructor guided the student through an emergency procedure.
Tijdens de dubbele vlucht begeleidde de instructeur de student door een noodprocedure.
01
het dualis, de duale vorm
the grammatical category in some languages that specifically refers to two items, people, or things, distinct from singular and plural forms
Voorbeelden
Some languages retain the dual to distinguish pairs, whereas others have lost this grammatical number over time.
Sommige talen behouden het dual om paren te onderscheiden, terwijl andere dit grammaticale nummer in de loop van de tijd hebben verloren.
