Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to disintegrate
01
desintegreren, uiteenvallen
to break or lose structure and unity over time
Intransitive
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
disintegrate
3e persoon enkelvoud
disintegrates
onvoltooid deelwoord
disintegrating
onvoltooid verleden tijd
disintegrated
voltooid deelwoord
disintegrated
Voorbeelden
Extreme heat can cause certain materials to disintegrate, especially under stress.
Extreme hitte kan ervoor zorgen dat bepaalde materialen uiteenvallen, vooral onder spanning.
02
desintegreren, uiteenvallen
to break down or fragment into constituent components due to various forces or interactions
Intransitive
Voorbeelden
Under intense gravitational forces, the star began to disintegrate, forming a black hole.
Onder intense zwaartekrachten begon de ster te desintegreren, waardoor een zwart gat ontstond.
03
desintegreren, uiteenvallen
to cause an object or substance to undergo a process of fragmentation or breakdown
Transitive: to disintegrate an object or substance
Voorbeelden
The bacteria in the compost pile efficiently disintegrated the organic matter.
De bacteriën in de composthoop hebben de organische stof efficiënt afgebroken.
Lexicale Boom
disintegrate
integrate
integr
