Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
Parachute
01
parachute
an object that allows a person or thing to slowly come to the ground after dropping from a flying aircraft
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
onbezield
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
parachutes
to parachute
01
parachutespringen
to descend or drop using a device designed to slow down the fall of a person or object through the air
Intransitive: to parachute | to parachute somewhere
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
bewegingswerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
parachute
3e persoon enkelvoud
parachutes
onvoltooid deelwoord
parachuting
onvoltooid verleden tijd
parachuted
voltooid deelwoord
parachuted
Voorbeelden
The daredevil planned to parachute off the cliff, showcasing his courage and skill in extreme sports.
De waaghalzer was van plan om met een parachute van de klif te springen, waarmee hij zijn moed en vaardigheid in extreme sporten toonde.
Lexicale Boom
parachutist
parachute
