جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to renounce
01
ترک کردن, واگذاشتن
leave (a job, post, or position) voluntarily
02
انکار کردن
to reject or disown something previously accepted or claimed, often in a formal or public manner
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
renounce
سومشخص مفرد
renounces
وجه وصفی حال
renouncing
گذشته ساده
renounced
اسم مفعول
renounced
مثالها
He decided to renounce his title in order to live a simpler life.
او تصمیم گرفت تا از عنوان خود صرفنظر کند تا زندگی سادهتری داشته باشد.
03
دست کشیدن از, منصرف شدن از
turn away from; give up
04
ترک کردن, استعفا دادن
to resign from power or duties
درخت واژگانی
renouncement
renounce
