fain
fain
feÉĒn
fein
/fˈe‍ÉĒn/

āχāĻ‚āϰ⧇āϜāĻŋāϤ⧇ "fain"āĻāϰ āϏāĻ‚āĻœā§āĻžāĻž āĻ“ āĻ…āĻ°ā§āĻĨ

01

āϏāĻžāύāĻ¨ā§āĻĻ⧇, āχāĻšā§āĻ›āĻžāĻĒā§‚āĻ°ā§āĻŦāĻ•

willingly or gladly
Old use
āωāĻĻāĻžāĻšāϰāĻŖ
She would fain stay longer, but duty calls her away.
āϏ⧇ āφāύāĻ¨ā§āĻĻ⧇āϰ āϏāĻžāĻĨ⧇ āφāϰāĻ“ āĻŦ⧇āĻļāĻŋ āϏāĻŽāϝāĻŧ āĻĨāĻžāĻ•āϤ⧇ āϚāĻžāϝāĻŧ, āĻ•āĻŋāĻ¨ā§āϤ⧁ āĻ•āĻ°ā§āϤāĻŦā§āϝ āϤāĻžāϕ⧇ āĻĄāĻžāĻ•āϛ⧇āĨ¤
01

āĻĒā§āϰāĻ¸ā§āϤ⧁āϤ, āĻĒā§āϰāĻ¸ā§āϤ⧁āϤ āĻ•āϰāĻž

having made preparations
LanGeek
āĻ…ā§āϝāĻžāĻĒ āĻĄāĻžāωāύāϞ⧋āĻĄ āĻ•āϰ⧁āύ